Dodał: |
Aktualizacja: |
Oceń: 1 0

Prowadzenie działalności gospodarczej w Polsce może stanowić podstawę uzasadniającą zamieszkanie w Polsce. W zależności od tego, czy przedsiębiorca jest obywatelem Unii Europejskiej, Islandii, Lichtensteinu, Norwegii i Szwajcarii, czy pochodzi z innego kraju, proces legalizacji jego pobytu i wymogi przed nim stawiane przedstawiają się inaczej.

Obywatelom UE przysługuje prawo pobytu przez okres dłuższy niż 3 miesiące jeżeli są pracownikami lub osobami pracującymi w Polsce na własny rachunek.

Osobami pracującymi na własny rachunek są osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, a także wszystkie inne osoby fizyczne wykonujące działalność zarobkową we własnym imieniu i na własny rachunek, lub osoby wykonujące taką działalność do przedsiębiorców.

Jeżeli pobyt na terytorium Polski trwa przez okres dłuższy niż 3 miesiące, obywatel UE jest obowiązany zarejestrować swój pobyt, co następuje na jego wniosek.

Wniosek składa się osobiście, nie później niż w następnym dniu po upływie 3 miesięcy od dnia wjazdu na terytorium Polski. Do wniosku należy załączyć dokumenty lub pisemne oświadczenia potwierdzające spełnianie warunków pobytu. Przy składaniu wniosku okazuje się dokument podróży lub inny dokument potwierdzający tożsamość i obywatelstwo. Organem właściwym w sprawie rejestracji jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu obywatela UE. Jeżeli pobyt zostaje zarejestrowany, obywatelowi UE wydaje się zaświadczenie o rejestracji.

Takie same zasady pobytu i rejestracji obowiązują:

  • obywateli państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
  • obywatela Konfederacji Szwajcarskiej.

Podstawa prawna:
1. Ustawa z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin.