Kalendarz wydarzeń
Pełny kalendarz >
Kontynent Warszawa. Warszawa Wielu Kultur
Dodał: |
Aktualizacja: |
Hijran Aliyeva-Sztrauch

Dziennikarka, Absolwentka Wydziału Kulturoznawstwa (Uniwersytet Warszawski), Doktor Socjologii i Psychologii Polskiej Akademii Nauk, założycielka Azerbejdżańskiego Centrum Kulturalno-Informacyjnego w Polsce (2001), Prezes Domu Kaukaskiego w Polsce.
"Nic nie ma niemożliwego w świecie! Porozumienie między narodami Kaukazu, to jest niezbędna potrzeba dla wszystkich obywateli tego regionu. Dom Kaukaski, to jest zapomniana przeszłość, pokojowa przyszłość i pełna pracy teraźniejszość. A więc warto się temu poświęcić!".

Drodzy Czytelnicy! Zwracam się do osób, które zastanawiają się nad opuszczeniem swoich krajów i przeprowadzeniem się do Polski. Oto moje porady dla przyszłych emigrantów:

1) Przede wszystkim przed wyjazdem warto wejść na różnego rodzaju strony internetowe, gdzie emigranci dyskutują na temat swojego „nowego” życia. Pomoże to w ustalaniu priorytetów i zarządzaniu posiadanymi środkami finansowymi. Nie traćcie czasu podczas planowania Waszej przyszłości za granicą i pamiętajcie o szybkiej integracji ze społeczeństwem polskim.

2) Przed tym, jak się zdecydujecie na przeprowadzkę do Polski, poszukajcie miejsca zamieszkania. Uwaga! Nie musi to być koniecznie mieszkanie w dużym mieście. Warto porozglądać się po wsiach, gdzie trochę lżej się żyje i czynsz za wynajem mieszkania lub domu zwykle nie jest taki wysoki jak w mieście.

3) Warto też wejść na strony internetowe, gdzie podano informacje na temat uzyskiwania dokumentów, poradnictwa, przeciwdziałania dyskryminacji, pomocy ofiarom handlu ludźmi, pomocy psychicznej, swoich praw i obowiązków w tym kraju. Niezbędnym krokiem jest poszukanie organizacji oraz instytucji pomagających migrantom (1). Niektóre z nich realizują konkretne programy, szkolenia, warsztaty na rzecz ułatwienia życia obcokrajowcom w Polsce. Wśród takich organizacji można wymienić Międzynarodową Organizację ds. Migracji – IOM (2), a także Caritas Polska, która udziela pomocy migrantom i uchodźcom w całym kraju. Należy przypomnieć, że obecnie „Caritas Polska codziennie otrzymuje coraz więcej zgłoszeń od rolników, którzy chcą przekazać owoce i warzywa na cele społeczne. Są to deklaracje na ok. 10 tysięcy ton owoców i warzyw” (3). Produkty te mają być przekazane osobom potrzebującym. Nie traćcie szansy i zwracajcie się do takich organizacji.

Koniecznie trzeba też zajrzeć na strony Fundacji na rzecz Integracji Zawodowej, Społecznej oraz Rozwoju Przedsiębiorczości VIA (4), Fundacji Rozwoju „Oprócz Granic” (5), Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka oraz innych organizacji (6), które można łatwo wyszukać w Internecie.

4) Pamiętajmy, że w krajach Unii Europejskiej nadal trwa kryzys gospodarczy. Więc nie narzekajmy na brak pracy lub mały zarobek w Polsce. „Analiza danych dotyczących liczby wydanych zezwoleń na pracę i złożonych oświadczeń pokazuje, że rośnie liczba imigrantów pracujących legalnie w Polsce. W 2010 roku wydano 37 tys. pozwoleń na pracę w Polsce, czyli prawie o 70% więcej niż w 2008 roku (...). Liczba deklaracji zatrudnienia obcokrajowca w 2008 roku wynosiła 156 tys., w 2009 roku 188 tys., a w 2010 – 180 tys.” (7).

Aby się nie zgubić na rynku pracy w Polsce, warto wejść na stronę Urzędu Pracy m.st. Warszawy (8). Tu można znaleźć oferty pracy zarówno na rynku lokalnym, jak i w całym kraju – Centralna Baza Ofert Pracy (CBOP), a nawet w innych krajach Unii Europejskiej. W Warszawie Urząd Pracy realizuje kilka programów: projekt pilotażowy „Partnerstwo dla pracy” oraz program „Praca z Internetu”, którego celem jest „budowa systemu <<kiosków multimedialnych>> m.in. w stołecznych urzędach, bibliotekach dzielnicowych, klubach pracy i siedzibach organizacji pozarządowych i innych partnerów rynku pracy” (9). Autorzy projektu uważają, że sieć takich kiosków multimedialnych i komputerów z dostępem do Internetu pozwoli osobom bezrobotnym na „bezpłatne korzystanie z usługi pośrednictwa pracy z wykorzystaniem Internetu oraz łatwy dostęp do dużej liczby ofert zatrudnienia i innych informacji z rynku pracy” (9). Należy zauważyć, że każde miasto Polski ma podobny urząd pracy, do którego warto się zwrócić po przyjeździe do kraju.

5) Znane są słowa „nie samym chlebem żyje człowiek”, więc trzeba pamiętać o zintegrowaniu się z polskim społeczeństwem poprzez projekty różnych organizacji. Na przykład warto zwrócić uwagę na programy, które realizuje Fundacja Inna Przestrzeń (10). Znajdziecie tu przyjaciół, nie będziecie się nudzić. Na stronie Info Migratora można znaleźć informację na temat nowej kampanii „Włącz się w Polskę”, której celem jest „aktywny udział imigrantów w życiu społecznym Polski” (11).

6) Jeszcze przed przyjazdem do Polski warto nawiązać przyjazne kontakty w tym kraju. Pamiętajcie, że osoba migrująca do innego kraju zostawia swoich przyjaciół i krewnych w swojej ojczyźnie. Na początku przeżywa więc smutek i samotność. Warto zapoznawać nowych ludzi, wychodzić z nimi do kina lub na spacer, brać aktywny udział w życiu społecznym. Nie trzeba się bać własnych pomysłów, a raczej należy śmiało kontaktować się z odpowiednimi osobami. Organizatorzy kampanii „Włącz się w Polskę” uważają, że „Obecnie często cudzoziemcy przyjeżdżający do Polski pozostają bierni – nie podejmują własnych inicjatyw i nie włączają się aktywnie w działania władz samorządowych czy organizacji pozarządowych. Wierzymy, że sytuacja taka jest niekorzystna zarówno dla samych imigrantów, jak i dla całego społeczeństwa. Imigranci nie mogą być jedynie przedmiotem działań innych grup – powinni stać się podmiotem, którego głos jest słyszany i uwzględniany” (12).

7) Język to podstawa w nawiązywaniu kontaktów. Nie zamykajcie się w swoim środowisku. Szukajcie pomocy, a ludzie chętnie Wam ją okażą. Pamiętajcie, że jesteśmy tu gośćmi. Jeśli chcemy zostać członkami polskiego społeczeństwa, musimy zasłużyć na szacunek. Poznanie polskiego języka pomoże Wam otworzyć wiele drzwi w tym kraju.
Pozwolę sobie na krótką dygresję, aby podzielić się moim osobistym doświadczeniem.

Przyjechałam do Polski w 2001 roku na studia. Nigdy wcześniej tu nie byłam, znałam Polskę z książek i kojarzyłam z utworami Chopina. Na dodatek był to czerwiec, więc jeszcze nie przyjechali zagraniczni studenci, z którymi miałabym rozpocząć studia w październiku. Samolot przyleciał w weekend. Nie miałam złotówek, nie wiedziałam, gdzie szukać kantoru. Poszłam do najbliższego sklepu obok mojego hotelu. Nawiązałam kontakt ze sprzedawcami (były same młode osoby) i poprosiłam o ciasteczko z umową, że zapłacę w poniedziałek. Dostałam od nich produkty pierwszej potrzeby: wodę, bułki, jakiś dżem. Wiedziałam, że muszę szybko nauczyć się polskiego, inaczej czekał mnie powrót do domu (taki był warunek szkoły). Na początku pomagała mi znajomość rosyjskiego. Rozumiałam jednak, że każda osoba chętnie nawiązuje kontakt, kiedy mówi się do niej w jej ojczystym języku. Do tego nie trzeba być językoznawcą. Wystarczy znać kilkanaście słów, aby skusić Polaka do rozmowy. Chociaż próbować mówić po polsku.
Moi nowi koledzy pierwszego wieczoru zaprosili mnie na kawę. Nie rozumiałam polskiego, ale starałam się wchłonąć każde słowo. W poniedziałek to ja zaprosiłam ich na kolację. I tak każdego wieczoru spotykaliśmy się w małej restauracji pod hotelem. Ja po szkole (miałam kursy z polskiego), oni – po pracy. Namawiali mnie, abym mówiła po polsku – z błędami lub nie, ale starałam się mówić. Podobnie jak Ahmed Ibn Fahdlan (Antonio Banderas) w filmie „Trzynasty wojownik” starałam się z ruchu ust moich przyjaciół odczytać, o czym mówią. Po dwóch miesiącach naszych spotkań zaliczyłam egzamin z polskiego i zostałam w Warszawie.

Aby szybko nauczyć się języka polskiego oraz zapoznać się z kulturą Polski, warto zwrócić się do Ośrodka Migranta FU SHENFU. Organizacja ta „oferuje naukę języka polskiego dla uchodźców i migrantów, którzy planują pozostać w Polsce. (...) Celem jest efektywne nauczanie języka polskiego oraz przedstawienie różnych aspektów polskiej kultury (13)”.

Warto znać polski język i przyjaźnić się z Polakami!

Bibliografia:

1) http://www.migrant.info.pl 
2) http://www.iom.pl 
3) „Żeby się nic nie zmarnowało”, http://www.caritas.pl/aktualnosci/wiadomosci-z-polski-i-ze-swiata/9838-zeby-sie-nic-nie-zmarnowalo 
4) http://www.via.org.pl 
5) http://www.frog.org.pl  
6) http://www.hfhr.pl  
7) M. Matkowska, Współczesnie problemy migracji w Polsce, s. 99, http://www.wneiz.pl/nauka_wneiz/sip/sip24-2011/SiP-24-7.pdf 
8) http://www.up.warszawa.pl/index.php/pl/urzad-pracy 
9) http://www.up.warszawa.pl/index.php/pl/urzad-pracy/programy/program-praca-z-internetu 
10) http://www.przestrzen.art.pl/ 
11) http://www.info-migrator.pl 
12) http://www.info-migrator.pl/aktualnosci/128-2014/247-kampania-wlacz-sie-w-polske 
13) http://migrant.pl/kursy-j.-polskiego.html 

Warto poczytać pozostałe > Hijran Aliyeva-Sztrauch

Polityka migracyjna Polski i Unii Europejskiej

Drodzy Czytelnicy! Zwracam się do osób, które są zainteresowane otrzymaniem informacji o polityce migracyjnej Polski i całej Unii Europejskiej. Pamiętajmy, że Polska ściśle współpracuje w tej kwestii z urzędami tej europejskiej organizacji. Na samym początku chciałabym krótko przypomnieć niektóre tematyczne terminy, wśród których chyba najważniejsze są: emigracja, imigracja, migracja, reemigracja, repatriacja i deportacja.

Czytaj dalej >

Plusy i minusy emigracji

Drodzy Czytelnicy! W niniejszym artykule chcę się z Wami podzielić uwagami na temat plusów i minusów emigracji do Polski.

Każdy medal ma dwie strony i tak samo każda nowa sytuacja ma stronę pozytywną i negatywną. Od czego zacząć? Może to banalne, ale trzeba przypomnieć, że żyjemy w czasach globalizacji: świat się kurczy, granice zanikają, a sieci elektroniczne pozwalają zapoznać się ludziom z różnych kontynentów.

Decyzja o emigracji często jest dobrze przemyślana. Jednak zgodnie z powiedzeniem „nie licz kurczaków, zanim się nie wyklują” nie wystarczy tylko wyrobić wizę, wsiąść do samolotu i wierzyć w cud. Problemy zaczynają się po latach.

Czytaj dalej >

Mamusia, nie ma dla mnie miejsca w przedszkolu!

Drogie Mamusie! Chcę podzielić się z Wami poradami na temat, jak zapisać swoje dzieci do żłobka lub przedszkola. Dotyczy to przede wszystkim kobiet z obcych krajów, które postanowiły związać swoje życie z Polską.

Jestem z Azerbejdżanu. Mój mąż, ojciec naszej trzyletniej Patrycji-Aishy, jest Polakiem. Cieszyłam się, kiedy urodziła się córka, bo właśnie w tym czasie obroniłam doktorat. Myślałam o karierze wykładowcy i rozwoju międzynarodowego naukowego czasopisma „Nowy Prometeusz”, którego jestem redaktor naczelną.

Kłopot zaczął się wtedy, gdy rozpoczęliśmy poszukiwania dla Pati publicznego żłobka, bo na prywatny nie było nas stać. Mieszkamy w Warszawie. Wydawało się, że w stolicy można szybko znaleźć miejsce w placówce miejskiej. Przeciwnie. Z powodu braku miejsc w żłobku musiałam pożegnać się z karierą naukową i na trzy lata całkiem poświęcić się córce. Jasne, że cudownie! Dzięki mojej opiece mała Patrycja zna w prawie wszystkie literki, liczy do dwudziestu, zna podstawowe zasady obycia z ludźmi, obsługuje komputer i recytuje wiersze w trzech językach (à propos wiersze i bajki dla córki piszę sama). Jednak czułam się tak, jakby ktoś odebrał mi szansę na dalszy rozwój, a Patrycji możliwość nauczenia się dobrej polszczyzny.

Czytaj dalej >

Co nam daje założenie organizacji?

Drodzy czytelnicy! Zwracam się do osób, którzy zastanawiają się nad tematem stworzenia organizacji pozarządowej. Chcę podzielić się z Wami własnym doświadczeniem.
  

Moje życie w Warszawie przebiegało w dość ciekawym towarzystwie. Studia na Uniwersytecie Warszawskim, potem w Szkole Nauk Społecznych w Polskiej Akademii Nauk nauczyły mnie śmiało i głośno wyrażać swoje pomysły, realizować odważne projekty i wsłuchiwać się w rady doświadczonych ludzi.

Czytaj dalej >

Skomentuj

Ogłoszenia
Aktualności
Archiwum

Projekt ‘MIEJSKI SYSTEM INFORMACYJNY I AKTYWIZACYJNY DLA MIGRANTÓW’ jest współfinansowany z Programu Krajowego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW realizowany był w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Projekt LOKALNE POLITYKI MIGRACYJNE - MIĘDZYNARODOWA WYMIANA DOŚWIADCZEŃ W ZARZĄDZANIU MIGRACJAMI W MIASTACH był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt ‘WARSZAWSKIE CENTRUM WIELOKULTUROWE’ był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW Projekt realizowany był przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej.