Dodał: |
Aktualizacja: |
Oceń: 0 0

W zakładce tej przedstawione zostaną podstawowe informacje dotyczące postępowania administracyjnego. Gorąco zachęcamy do zapoznania się z ich treścią, albowiem większość spraw, o których piszemy w dziale prawnym toczy się według przepisów tego postępowania. Uważamy, że warto poznać swoje podstawowe prawa i obowiązki w tym postępowaniu, gdyż może to nas uchronić przed niepotrzebnymi błędami, które mogą negatywnie wpłynąć na naszą sytuację prawną w Polsce. Warto również wiedzieć jakie obowiązki ma wobec nas organ prowadzący sprawę. Znajomość tych zagadnień niewątpliwie ułatwi nam skuteczne ubieganie się o przyznanie określonego uprawnienia, np. zezwolenia na pobyt w Polsce, czy zezwolenia na pracę.

ZASADY POSTĘPOWANIA

Zgodnie z najważniejszymi zasadami, na których opiera się postępowanie administracyjne w każdej jego fazie:

  • organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Oznacza to, że każda czynność, którą podejmuje organ administracji musi wynikać z regulacji prawnych. Organ w swoich działaniach związany jest tym, co zostało określone w prawie, innymi słowy – może tylko to na co mu pozwala prawo;
  • w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. To zatem organ administracji czuwa nad tym, by prawo było przestrzegane. Organ administracji ma obowiązek zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów;
  • organy administracji publicznej powinny prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej, co oznacza, że postępowanie powinno być prowadzone w sposób zgodny z prawem i sprawiedliwy, gdyż tylko wtedy wzbudza to ufność do organów władzy;
  • organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na wynik sprawy, czyli tzw. obowiązek informacyjny. Organy rozpoznające sprawę czuwają nad tym, aby strony i osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. To zatem na organie prowadzącym sprawę ciąży obowiązek pouczania strony o jej prawach i obowiązkach w toku sprawy, to on ma czuwać nad tym, by nieznajomość prawa nie wywołała dla strony negatywnych konsekwencji;
  • organ, który prowadzi sprawę ma obowiązek zapewnić stronie czynny udział na każdym etapie postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić jej wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Jest to niezwykle ważna zasada, która gwarantuje stronie, że sprawa nie będzie toczyła się bez jej udziału. Daje ona np. prawo załączania dokumentów na każdym etapie sprawy, przeglądania akt toczącego się postępowania, składania wniosków o przeprowadzenie przez organ określonych czynności. Prawo do czynnego udziału w postępowaniu jest na tyle ważne, że organ może od niego odstąpić wyłącznie wtedy, gdy sprawa jest bardzo pilna – z uwagi na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego, albo ze względu na grożącą poważną szkodę materialną;
  • organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, co oznacza, że powinny podejmować środki, które pozwolą na jak najszybsze załatwienie sprawy;
  • sprawy należy załatwiać w formie pisemnej (w określonych przypadkach można załatwiać sprawy w formie dokumentu elektronicznego). Ustnie mogą być załatwiane sprawy jeżeli przemawia za tym interes strony i nie jest to sprzeczne z przepisami prawa. W takiej sytuacji treść danej czynności powinna być utrwalona w aktach sprawy w formie protokołu lub adnotacji podpisanej przez stronę. Warto w tym miejscu wspomnieć, że wszelkie kwestie, o których informujemy organ administracji w trakcie postępowania powinny przyjąć formę pisemną. To samo dotyczy składanych przez nas wniosków o przeprowadzenie określonego dowodu (np. przesłuchania wskazanych przez nas osób), czy załączanych dokumentów. Dodatkowo – w celu zabezpieczenia własnych interesów – powinniśmy zadbać o to, by uzyskać potwierdzenie złożenia określonego pisma w urzędzie, tj. poprosić w kancelarii o pieczątkę (jeżeli dokumenty składamy osobiście) lub zachować potwierdzenie nadania listu (jeżeli dokumenty przesyłamy za pośrednictwem poczty).
  • postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, że od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje nam prawo złożenia środka zaskarżenia (odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) do organu II instancji, np. od decyzji wojewody odmawiającej udzielenia nam zezwolenia na pobyt stały przysługuje nam prawo odwołania do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

WŁAŚCIWOŚĆ ORGANÓW

Do przestrzegania właściwości obowiązane są z urzędu organy administracji. Właściwość ta wynika z przepisów prawa. Wszelkie pisma i podania powinniśmy składać do organu, który jest właściwy do ich rozpoznania. Jeżeli jednak nie wiemy, który organ jest właściwy i podanie złożymy nie do tego, który odpowiedzialny jest za jego rozpatrzenie, nie musimy się denerwować. Organ niewłaściwy sam ustali, kto powinien rozpoznać naszą sprawę i przekaże nasze podanie do organu właściwego, o czym zostaniemy zawiadomieni.

Złożenie podania do organu niewłaściwego nie wpływa również na zachowanie terminu, który przewidziany był na dokonanie określonej czynności, albowiem podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Przykładowo, jeżeli ostatniego dnia legalnego pobytu złożę wniosek o udzielenie mi zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zamiast do wojewody, to Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców przekaże moje podanie wojewodzie i uznaje się, że wniosek złożony został w terminie.

PEŁNOMOCNICTWO

W trakcie postępowania możemy być reprezentowani przez pełnomocnika, chyba że chodzi o czynność, w której musimy dokonać osobiście, jak przykładowo – zgodnie z nową ustawą o cudzoziemcach – złożenie wniosku o pobyt czasowy, czy wniosku o pobyt stały. W jednej sprawie można ustanowić kilku pełnomocników, przepisy nie ograniczają ich liczby.

Pełnomocnikiem może być osoba, która posiada zdolność do czynności prawnych, czyli – co do zasady – osoba pełnoletnia. Nie musi to być prawnik – radca prawny ani adwokat. Pełnomocnictwo nie musi zostać sporządzone przed notariuszem, wystarczy, że przybierze formę pisemną. Może także zostać udzielone do protokołu. Do akt toczącego się postępowania należy załączyć oryginał pełnomocnictwa lub jego odpis poświadczony urzędowo (przez notariusza).

Z chwilą, gdy ustanowimy pełnomocnika, wszelkie pisma w naszej sprawie będą kierowane do niego, a jeżeli mamy kilku pełnomocników, pisma doręcza się jednemu z nich (możemy wskazać jakiemu). Powinniśmy zatem zadbać o to, by naszym pełnomocnikiem była osoba, której możemy zaufać. Wybór nieodpowiedzialnego pełnomocnika może negatywnie wpłynąć na naszą sprawę. Niestety niejednokrotnie słyszymy o sytuacjach, w których cudzoziemcy utracili kontakt z osobą, która ich reprezentuje – pełnomocnik przestał po prosu odbierać telefony i odpowiadać na maile. Jak zostało wspomniane, konsekwencje wyboru niewłaściwego pełnomocnika mogą być ogromne. Możemy nawet utracić prawo legalnego pobytu w Polsce. Dlatego przed podjęciem decyzji o zatrudnieniu pełnomocnika powinniśmy rozważyć, czy jest ktoś, kto zadba o nasze sprawy lepiej niż my sami.

TERMINY ZAŁATWIANIA SPRAW

Zgodnie z polskim prawem, sprawy administracyjne powinny być załatwiane bez zbędnej zwłoki. Sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane organowi, przed którym toczy się postępowanie, powinny być załatwiane niezwłocznie.

W praktyce częściej spotykamy się ze sprawami, które wymagają przeprowadzenia postępowania dowodowego. Takie sprawy powinny zostać rozpoznane nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowane - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W postępowaniu odwoławczym sprawy powinny zostać zakończone w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Należy jednak pamiętać, że przepisy mogą określać inne terminy załatwiania spraw, jak – przykładowo – w przypadku postępowań o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, czy zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, które powinny się zakończyć nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, a w instancji odwoławczej - w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ drugiej instancji (Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców).

Jeżeli organ administracji nie załatwi sprawy w terminie, ma obowiązek powiadomić nas o tym oraz wyjaśnić, dlaczego sprawa nie została zakończona. Powinien ponadto wskazać nowy termin jej zakończenia.

Prawo przewiduje instrumenty, które pozwalają nam reagować w sytuacji, gdy organ administracji nie załatwił sprawy w terminie albo przewlekle prowadzi postępowanie. Z przewlekłym prowadzeniem sprawy mamy najczęściej do czynienia, gdy organ podejmuje co prawda jakieś czynności, ale działania te są pozorne, albowiem nie prowadzą do wyjaśnienia sprawy i jej zakończenia, np. organ wzywa nas do załączenia dokumentów, które nie mają żadnego związku ze sprawą.

Na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. A zatem, jeżeli sprawa toczy się np. przed wojewodą, to zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie składamy do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Jeżeli nasze zażalenie zostanie uwzględnione, to organ wyznaczy dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządzi wyjaśnienie, dlaczego sprawa nie została załatwiona w terminie. W sytuacji, gdy organ uzna, że nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania, mamy możliwość poddania sprawy kontroli sądu administracyjnego.

DORĘCZENIA

Pisma doręczane są najczęściej za pomocą poczty, ale organ może je nam również doręczać przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby, albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej (w tym przypadku konieczne jest jednak spełnienie wielu dodatkowych wymogów).

Pisma doręczane są stronie za pokwitowaniem, a gdy w sprawie został ustanowiony pełnomocnik – temu pełnomocnikowi. Jeżeli strona zamieszkuje za granicą a nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, który zamieszkuje w Polsce, ma prawny obowiązek wskazania pełnomocnika do doręczeń. Jeżeli tego nie uczyni, wszelkie pisma zostaną pozostawione w aktach sprawy i przyjmuje się, że zostały stronie doręczone. Strona musi jednak zostać o tym fakcie pouczona. Powinna zostać również pouczona o możliwości złożenia odpowiedzi na pismo wszczynające postępowanie i wyjaśnień na piśmie oraz o tym, kto może być ustanowiony pełnomocnikiem.

Jeżeli w toku postępowania strona albo jej pełnomocnik zmienią adres, mają obowiązek zawiadomienia o tym organu, przed którym sprawa się toczy. Jeżeli nie dopełnią tego obowiązku, pismo zostanie doręczone pod dotychczasowy adres i doręczenie takie uznaje się za skuteczne.

W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, pod warunkiem, że osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O takim sposobie doręczenia zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w skrzynce pocztowej lub w drzwiach mieszkania (jeżeli nie można zostawić informacji w skrzynce).

Jeżeli nie można doręczyć pisma we wskazane powyżej sposoby, to pismo przechowywane jest na poczcie przez okres 14 dni, a informację o tym (tzw. awizo) listonosz pozostawia w naszej skrzynce pocztowej albo na drzwiach mieszkania (np. gdy nie mamy skrzynki pocztowej). Awizo zawiera informację o możliwości odbioru pisma w terminie 7 dni, a jeżeli w tym terminie nie odbierzemy pisma, listonosz pozostawi nam powtórne zawiadomienie. Pismo powinniśmy odebrać w terminie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Z zatem, jeżeli – przykładowo – awizo zostało pozostawione w naszej skrzynce dnia 1 czerwca, to pismo możemy odebrać do dnia 15 czerwca, a powtórne awizo powinniśmy znaleźć w skrzynce dnia 9 czerwca.

Jeżeli nie odbierzemy pisma w terminie 14 dni to uznaje się, że zostało ono doręczone i pozostawia się je w aktach sprawy. Wywiera to taki skutek, jak byśmy pismo odebrali, a zatem np. biegną nam terminy do uzupełnienia dokumentów, czy złożenia odwołania.

Powinniśmy również wiedzieć, że jeżeli odmówimy przyjęcia pisma, to listonosz zwróci pismo do urzędu z informacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. W takiej sytuacji również uznaje się, że pismo zostało nam skutecznie doręczone.

JAK LICZYĆ TERMINY

Zagadnienie liczenia terminów na dokonanie określonych czynności w toku postępowania jest niezwykle ważne. Niejednokrotnie zdarza się, że błędne wyliczenie terminu rzutuje w sposób negatywny na naszą sytuację w Polsce. Najczęściej spotykane błędy, które popełniają cudzoziemcy, dotyczą nieuwzględniania przy liczeniu terminów dni wolnych od pracy – sobót, niedziel i niektórych świąt. Poniżej przedstawiamy podstawowe informacje z tego zakresu wraz z przykładami, które – mamy nadzieję – pozwolą uniknąć niepotrzebnych błędów.

Jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W praktyce oznacza to, że jeżeli wezwanie z urzędu odebraliśmy dnia 1 czerwca i na uzupełnienie dokumentów mamy 7 dni, to termin zaczynamy liczyć od dnia 2 czerwca, gdyż pierwszego dnia nie uwzględnia się. A zatem ostatni dzień na załączenie brakujących dokumentów przypada na 8 czerwca.

Gdy koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Przykładowo, jeżeli ostatni dzień przypada na 1 maja, który jest w Polsce dniem ustawowo wolnym od pracy, to termin na uzupełnienie dokumentów, czy złożenie odwołania upływa nam 2 maja. Podobnie w przypadku niedzieli – jeżeli jest to ostatni dzień terminu, to brakujące dokumentu możemy uzupełnić w poniedziałek. Należy pamiętać, że licząc termin uwzględniamy wszystkie dni, tj. soboty, niedziele i święta. Tylko wtedy, gdy ostatni dzień przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, to ostatni dzień terminu przesuwa się na najbliższy dzień powszedni.

PRZYWRÓCENIE TERMINU

Jeżeli nie dokonaliśmy określonej czynności w terminie wyznaczonym przez organ administracji, możemy starać się o jego przywrócenie. W tym celu powinniśmy złożyć prośbę do organu, przed którym sprawa się toczy oraz uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez naszej winy. Powinniśmy uczynić to w terminie 7 dni liczonych od dnia, w którym ustała przyczyna, z powodu której nie dokonaliśmy czynności w terminie. Razem z prośbą powinniśmy dokonać tej czynności. Organ administracji zapozna się z naszymi argumentami i jeżeli uzna, że rzeczywiście uchybienie nastąpiło bez naszej winy, przywróci termin. Rozstrzygnięcie zapada w formie postanowienia, które możemy zaskarżyć zażaleniem. Jeśli – przykładowo – otrzymałam decyzję odmowną, z którą się nie zgadzam, ale nie mogłam złożyć od niej odwołania w terminie 14 dni, bo rozchorowałam się i trafiłam do szpitala, to w terminie 7 dni od wyjścia ze szpitala powinnam złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, do którego powinnam załączyć odwołanie.

ZAPOZNANIE Z AKTAMI SPRAWY

Zarówno w toku postępowania, jak i po jego zakończeniu, mamy prawo wglądu w akta naszej sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, robienia zdjęć. Jest to niezwykle ważne uprawnienie, które może zostać ograniczone tylko w ściśle określonych prawem przypadkach (np. akta sprawy zawierają informacje „tajne” lub „ściśle tajne”). Jeżeli chcemy, by organ administracji uwierzytelnił, czyli poświadczył za zgodność z oryginałem jakiś dokument znajdujący się w aktach sprawy, musimy wykazać, że jest to uzasadnione naszym ważnym interesem.

Odmowa umożliwienia przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, musi nastąpić w formie postanowienia, na które służy nam zażalenie.

ODWOŁANIE

Odwołanie jest środkiem zaskarżenia służącym stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia. Odwołanie możemy wnieść zarówno od decyzji negatywnej, jak i pozytywnej, gdy np. ubiegaliśmy się o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy na okres 3 lat, a organ udzielił nam zezwolenia tylko na 2 lata. Służy ono od decyzji wydanej w pierwszej instancji. Decyzja wydana przez organ drugiej instancji jest decyzją ostateczną. Nie możemy się od niej odwołać, ale możemy wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Jeżeli decyzję w pierwszej instancji wydał minister lub samorządowe kolegium odwoławcze to strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku takiego stosuje się przepisy dotyczące odwołań.

Odwołanie rozpatruje organ wyższego stopnia (np. od decyzji wojewody w sprawach o pobyt czasowy przysługuje odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców). Odwołanie wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (niektóre przepisy przewidują inny termin na wniesienie odwołania – decyzja powinna wskazywać termin na wniesienie odwołania i organ właściwy do jego rozpoznania, dlatego zawsze powinniśmy zapoznać się z pouczeniem zawartym w decyzji).

Po wniesieniu odwołania organ, który wydał decyzję może ją w terminie 7 dni uchylić lub zmienić, jeżeli odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie. Jeżeli tego nie uczyni, ma obowiązek przekazać nasze odwołanie wraz z aktami sprawy do organu odwoławczego. Od takiej decyzji przysługuje nam odwołanie. Możliwe jest to np. w sytuacji, gdy otrzymałam decyzję odmowną w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy z uwagi na studia w Polsce tylko z tego powodu, że nie załączyłam do akt sprawy ubezpieczenia zdrowotnego. Jeżeli wraz z odwołaniem załączę wymagane ubezpieczenie, organ będzie miał możliwość uchylenia decyzji odmownej i udzielenia mi zezwolenia na pobyt czasowy.

Postępowanie przed organem odwoławczym toczy się zasadniczo według zasad obowiązujących w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Organ odwoławczy może przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.

Po rozpoznaniu sprawy, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:

  • utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję (co oznacza, że jego zdaniem decyzja jest zgodna z prawem) albo
  • uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo
  • umarza postępowanie odwoławcze,
  • uchyla zaskarżoną decyzję w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Powinien wówczas wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Decyzja organu odwoławczego, co zostało już wskazane, jest decyzją ostateczną.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Skomentuj

Projekt ‘MIEJSKI SYSTEM INFORMACYJNY I AKTYWIZACYJNY DLA MIGRANTÓW’ jest współfinansowany z Programu Krajowego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW realizowany był w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Projekt LOKALNE POLITYKI MIGRACYJNE - MIĘDZYNARODOWA WYMIANA DOŚWIADCZEŃ W ZARZĄDZANIU MIGRACJAMI W MIASTACH był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt ‘WARSZAWSKIE CENTRUM WIELOKULTUROWE’ był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW Projekt realizowany był przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej.