Dodał: |
Oceń: 0 0

Ustawa reguluje kwestie związane z systemem oświaty w Polsce, określa cele tego systemu oraz podmioty – przedszkola, szkoły, placówki i ośrodki, które tworzą system oświaty, a także organizacje wspierające ten system.

Z regulacjami ustawy powinien się zapoznać każdy rodzic-cudzoziemiec, który chce się dowiedzieć na jakich zasadach jego dziecko może odbywać edukację w Polsce. Warto przypomnieć w tym miejscu, że nauka w Polsce jest obowiązkowa do ukończenia 18 roku życia, a obowiązek szkolny dziecka rozpoczyna się z początkiem roku szkolnego w roku, w którym dziecko kończy 6 lat oraz trwa do ukończenia gimnazjum, nie dłużej jednak niż do ukończenia 18 roku życia (art. 15).

Prawo cudzoziemców do nauki szkolnej zostało uregulowane w art. 94a ustawy, który wskazuje na jakich zasadach osoby niebędące obywatelami polskimi korzystają z nauki i opieki w publicznych przedszkolach lub innych formach wychowania przedszkolnego, a także w jakich szkołach publicznych mogą pobierać naukę cudzoziemcy podlegający obowiązkowi szkolnemu (ust. 1), a w jakich cudzoziemcy podlegający obowiązkowi nauki (ust. 1a).

Art. 94a ustawy o systemie oświaty wymienia ponadto grupy cudzoziemców, wyróżnionych ze względu na podstawę pobytu na terytorium Polski, uprawnionych do pobierania nauki w publicznych: szkołach dla dorosłych, szkołach policealnych, szkołach artystycznych, placówkach, zakładach kształcenia nauczycieli oraz kształcenia ustawicznego w formie kursów zawodowych na warunkach dotyczących obywateli polskich. A zatem każdy dorosły cudzoziemiec, który chciałby podjąć lub kontynuować naukę w Polsce w jednej z wymienionych powyżej placówek powinien zajrzeć do ust. 2 powołanej regulacji prawnej, by ustalić, czy może to robić na warunkach obowiązujących Polaków, a jeżeli nie, to jakie zasady go w tym zakresie obowiązują.

Ustawa o systemie oświaty wprowadza ponadto bezpłatne kursy języka polskiego dla cudzoziemców podlegających obowiązkowi szkolnemu lub obowiązkowi nauki, którzy nie znają języka polskiego albo znają go na poziomie niewystarczającym do odbywania nauki oraz prawo pomocy ze strony osoby władającej językiem kraju, z którego pochodzi cudzoziemiec, a ponadto przewiduje możliwość korzystania z dodatkowych zajęć wyrównawczych (art. 94a ust. 4, 4a i 4c).

W ustawie znajdziemy także informacje na temat nostryfikacji świadectw i innych dokumentów wydanych za granicą, potwierdzających wykształcenie podstawowe, gimnazjalne, zasadnicze zawodowe lub średnie, bądź uprawnienie do kontynuacji nauki. Dowiemy się w jakich sytuacjach, w drodze decyzji administracyjnej, można potwierdzić uprawnienia uzyskane za granicą, jaki podmiot jest właściwy do nostryfikacji i potwierdzania uprawnień, jak przebiega procedura i jaki jest jej zakres (art. 93 – 93g).

Omawiając ustawę o systemie oświaty, trudno nie wspomnieć o dwóch aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

Z pierwszym aktem, "Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 lipca 2015 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania do publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek osób niebędących obywatelami polskimi oraz obywateli polskich, którzy pobierali naukę w szkołach funkcjonujących w systemach oświaty innych państw, a także organizacji dodatkowej nauki języka polskiego, dodatkowych zajęć wyrównawczych oraz nauki języka i kultury kraju pochodzenia" powinny zapoznać się osoby, które chcą poznać szczegółowe zasady procesu kwalifikacji dziecka na określony poziom nauki, procedurę takiej kwalifikacji w przypadku braku dokumentów potwierdzających zdobyty poziom nauki w kraju pochodzenia oraz procedurę odwoławczą, a także szkołę właściwą do przyjęcia ucznia (§ 4 – 6, § 11 – 14). W rozporządzeniu znajdziemy także szczegółowe informację na temat dodatkowych zajęć z języka polskiego i dodatkowych zajęć wyrównawczych oraz ich wymiaru (§ 15 – 17).

W drugim akcie wykonawczym – "Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie postępowania w celu uznania świadectwa lub innego dokumentu albo potwierdzenia wykształcenia lub uprawnień do kontynuacji nauki uzyskanych w zagranicznym systemie oświaty" znajdziemy informacje na temat rodzajów dokumentów, które przedkłada się wraz z wnioskiem o uznanie świadectwa, potwierdzenie wykształcenia lub uprawnień do kontynuacji nauki, a także wymogów co do formy tych dokumentów, sposobu ich uwierzytelniania i warunków, jakie muszą spełniać ich tłumaczenia. Ponadto, poznamy warunki i tryb przeprowadzania rozmowy sprawdzającej, warunki ustalania wyniku takiej rozmowy, a także zakres przedmiotów, które mogą być nią objęte (§ 2 – 8).