Dodał: |
Oceń: 0 0

Ustawa o świadczeniach rodzinnych określa warunki nabywania prawa do świadczeń rodzinnych oraz zasady przyznawania i wypłacania tych świadczeń. Z punktu widzenia cudzoziemców, kluczowe znaczenie odgrywa art. 1 ust. 2 i 3 ustawy, wymieniający osoby, którym przysługują świadczenia rodzinne. Tylko cudzoziemcy legitymujący się podstawą pobytową wymienioną w tym przepisie mają prawo do świadczeń wypłacanych na podstawie ustawy, dlatego też koniecznie należy do tej regulacji. Do świadczeń rodzinnych, zgodnie z art. 2 ustawy, należą: zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego, świadczenia opiekuńcze (zasiłek pielęgnacyjny, specjalny zasiłek opiekuńczy oraz świadczenie pielęgnacyjne), zapomoga i świadczenia wypłacane przez gminy, jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka oraz świadczenie rodzicielskie.

Rozdział 2 ustawy reguluje zagadnienia związane z zasiłkiem rodzinnym i dodatkami do zasiłku rodzinnego, w tym wskazuje komu przysługuje prawo do zasiłku rodzinnego (art. 4), jakie są warunki jego przyznania (art. 5), okres pobierania zasiłku i jego wysokość (art. 6), a także przypadki, w których zasiłek rodzinny nie przysługuje (art. 7). Katalog dodatków do zasiłku rodzinnego wymieniony został w art. 8 ustawy. Zawiera on dodatki z tytułu: urodzenia dziecka, opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, samotnego wychowywania dziecka, wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej, kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, rozpoczęcia roku szkolnego oraz podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania. Warunki przyznawania wymienionych powyżej dodatków znajdziemy w art. 9 – 15 ustawy.

Osoby, którym urodziło się dziecko powinny zapoznać się z warunkami przyznania jednorazowej zapomogi z tego tytułu – tzw. „becikowego”. Warunki te określone zostały w art. 15b ustawy. Natomiast wszyscy zainteresowani świadczeniami opiekuńczymi, w tym przesłankami ich przyznawania, powinni zajrzeć do regulacji rozdziału 3 ustawy.

Świadczenia rodzicielskie – nowe świadczenie rodzinne, przyznawane od 1 stycznia 2016 r., przysługuje osobom, które urodziły dziecko, a które nie otrzymują zasiłku macierzyńskiego. Uprawnionymi do pobierania tego rodzaju świadczenia są, przykładowo, osoby bezrobotne, niezależnie od tego czy dokonały rejestracji w urzędzie pracy, studenci, rolnicy, osoby wykonujący pracę na podstawie umów cywilnoprawnych (np. umowy zlecenia, umowy o dzieło), a także osoby zatrudnione lub prowadzące działalność gospodarczą, jeśli nie pobierają zasiłku macierzyńskiego. Świadczenie rodzicielskie przysługuje w wysokości 1000 zł miesięcznie przez okres od 52 do 71 tygodni, w zależności od ilości urodzonych przy jednym porodzie dzieci. Świadczenie nie jest uzależnione od kryterium dochodowego. Osoby zainteresowane szczegółowymi warunkami przyznawania świadczenia rodzicielskiego odsyłamy do lektury rozdziału 3a ustawy (art. 17c).

Zasady postępowania w sprawach przyznawania i wypłacania świadczeń rodzinnych, w tym wymogi dotyczące wniosku oraz załączanych do niego dokumentów, właściwość organów w tych sprawach, a także okresy, na jakie przyznawane jest prawo do świadczeń oraz terminy ich wypłaty uregulowane zostały w rozdziale 6 (art. 23 – 32). Warto poświęcić im chwilę uwagi.