Dodał: |
Oceń: 0 0

Konwencja genewska jest podstawowym aktem prawnym dotyczącym praw i obowiązków uchodźców. Początkowo obejmowała ona swoim zakresem tylko uchodźców z Europy, którzy pojawili się po II wojnie światowej, natomiast wraz z podpisaniem Protokołu Nowojorskiego z 1967 r. stała się aktem uniwersalnym, pozbawionym ograniczeń czasowych i terytorialnych. Polska przystąpiła do Konwencji genewskiej i Protokołu nowojorskiego w 1991 roku.

Zgodnie z treścią konwencji, uchodźcą jest osoba, która na skutek uzasadnionej obawy przed prześladowaniem z powodu swojej rasy, religii, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej lub z powodu poglądów politycznych, znajduje się poza terytorium kraju, którego jest obywatelem i z powodu tych obaw nie chce lub nie może korzystać z ochrony tego państwa.

Konwencja określa status prawny uchodźców oraz ich prawa i obowiązki, a także obowiązki państw, które są stronami konwencji. Wśród nich wymienia, przykładowo, obowiązek przestrzegania przez uchodźcę prawa obowiązującego w kraju, w którym się on znajduje oraz respektowania środków podejmowanych w danym państwie w celu utrzymania porządku publicznego (art. 2).

Wśród praw zagwarantowanych uchodźcom na szczególną uwagę zasługują prawa socjalne. Konwencja wskazuje, że państwa będące jej stronami mają obowiązek traktować uchodźców tak samo jak obywateli swojego kraju w zakresie opieki i pomocy społecznej (art. 23). Podobnie w przypadku nauczania podstawowego (art. 22 ust. 1). W wielu przypadkach konwencja przewiduje natomiast, że uchodźcom muszą zostać zagwarantowane prawa nie mniej korzystne niż te, które – w tych samych okolicznościach – przysługują w danym państwie innym cudzoziemcom. Jako przykład takich regulacji można wskazać prawo wykonywania pracy (art. 17 ust. 1), dostępu do studiów, czy uznawania zagranicznych świadectw szkolnych, dyplomów i stopni naukowych (art. 22 ust. 2).

Z postanowień konwencji genewskiej o szczególnym znaczeniu dla osób ubiegających się o ochronę wymienić należy zakaz wydalania i zawracania uchodźców do granicy państw, w których ich życiu zagrażałoby niebezpieczeństwo ze względu na rasę, religię, obywatelstwo, przynależność do określonej grupy społecznej lub poglądy polityczne, z wyjątkiem sytuacji gdy stanowią oni zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa (art. 33). Warto wspomnieć również o zakazie nakładania na uchodźców kar za nielegalny wjazd lub pobyt na terytorium państwa, w którym szukają oni ochrony, pod warunkiem jednak, że przybywają bezpośrednio z kraju, w którym ich życiu i wolności zagraża niebezpieczeństwo, oraz że zgłoszą się niezwłocznie do władz kraju i wyjaśnią przyczyny nielegalnego wjazdu lub pobytu (art. 31 ust. 1).

Warto również dodać, że wszelkie konwencja zakazuje dyskryminacji, jej postanowienia powinny być stosowane wobec uchodźców bez względu na ich rasę, religię lub państwo pochodzenia (art. 3).

 

Skomentuj

Projekt ‘MIEJSKI SYSTEM INFORMACYJNY I AKTYWIZACYJNY DLA MIGRANTÓW’ jest współfinansowany z Programu Krajowego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW realizowany był w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Projekt LOKALNE POLITYKI MIGRACYJNE - MIĘDZYNARODOWA WYMIANA DOŚWIADCZEŃ W ZARZĄDZANIU MIGRACJAMI W MIASTACH był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt ‘WARSZAWSKIE CENTRUM WIELOKULTUROWE’ był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW Projekt realizowany był przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej.