Dodał: |
Aktualizacja: |
Oceń: 0 0

ZEZWOLENIA NA POBYT CZASOWY

Zezwolenie na pobyt czasowy, jak sama nazwa wskazuje, daje prawo do czasowego przebywania na terytorium Polski. W zależności od okoliczności, z powodu których ubiegamy się o pobyt w Polsce, prawo stawia przed nami różne wymagania. Zasadniczym warunkiem – wspólnym dla wszystkich rodzajów zezwoleń na pobyt czasowy – jest wykazanie celu pobytu w Polsce przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Zezwolenia udziela się na okres niezbędny do realizacji celu naszego pobytu na terytorium Polski, nie dłuższy jednak niż 3 lata.

O zezwolenie na pobyt czasowy może ubiegać się każdy cudzoziemiec. Warunkiem uzyskania decyzji pozytywnej jest jednak spełnienie określonych prawem wymogów i niewystąpienie w sprawie żadnych z okoliczności, które uniemożliwiają udzielenie tego zezwolenia pobytowego. Warto również wiedzieć, że prawo przewiduje przypadki, w których nasze podanie w ogóle nie będzie rozpatrywane – organ administracji odmówi wszczęcia postępowania. Dotyczy to sytuacji, gdy cudzoziemiec:

  • posiada zezwolenie na pobyt stały lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub,
  • przebywa na terytorium Polski na podstawie wizy Schengen upoważniającej tylko do wjazdu na to terytorium wydanej ze względów humanitarnych,
  • przebywa w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na okoliczności wymagające krótkotrwałego pobytu,
  • posiada zgodę na pobyt tolerowany, zgodę na pobyt ze względów humanitarnych, azyl, ochronę uzupełniającą lub ochronę czasową lub nadano mu status uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, lub
  • ubiega się o nadanie statusu uchodźcy lub o udzielenie azylu, lub
  • jest zatrzymany, umieszczony w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców lub stosuje się wobec niego środek zapobiegawczy w postaci zakazu opuszczania kraju,
  • odbywa karę pozbawienia wolności lub jest tymczasowo aresztowany, lub
  • został zobowiązany do powrotu i nie upłynął jeszcze termin dobrowolnego powrotu określony w decyzji o zobowiązaniu do powrotu, także w przypadku przedłużenia tego terminu, lub
  • jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (w terminie 30 dni od dnia otrzymania ostatecznej decyzji odmownej w sprawie zezwolenia na pobyt w Polsce),
  • przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (z wyłączeniem wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia z rodziną), lub
  • przy składaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy nie złożył odcisków linii papilarnych w celu wydania karty pobytu, choć był do tego obowiązany.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy składa się na urzędowym formularzu do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu. Wniosek należy złożyć osobiście, nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu w Polsce (zaznaczyć należy, że prawo przewiduje sytuacje, w których złożenie wniosku w czasie nielegalnego pobytu nie przesądza automatycznie o wydaniu decyzji odmownej). Jeżeli wniosek nie zostanie złożony osobiście, wojewoda wezwie nas do osobistego stawiennictwa w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy należy uzasadnić. Wniosek taki zawiera oświadczenie (pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań), że dane zawarte we wniosku są prawdziwe. Składając wniosek należy przedstawić ważny dokument podróży, a w sytuacjach szczególnych, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający tożsamość. Do wniosku dołącza się:

  • aktualne fotografie;
  • dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy (np. jeżeli przebywamy w Polsce z uwagi na naukę, musimy załączyć do wniosku dokumenty potwierdzające tę okoliczność, takie jak zaświadczenie ze szkoły).

Jeżeli termin na złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki te zostały uzupełnione w terminie (brak formalny to niekompletnie wypełniony wniosek, brak zdjęć lub dokumentu podróży, a przypadku ubiegania się o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę – test rynku pracy, jeżeli jest wymagany), wojewoda umieszcza w dokumencie podróży cudzoziemca odcisk stempla potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, a jego pobyt w Polsce uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy stanie się ostateczna. Należy pamiętać, że stampila, o której mowa, legalizuje pobyt wyłącznie na terytorium Polski. Nie uprawnia ona do podróżowania po krajach Unii Europejskiej. Jeżeli w czasie trwania postępowania zdecydujemy się na wyjazd do kraju, z którego pochodzimy, stampila nie pozwoli nam wrócić do Polski. Będziemy musieli ubiegać się o wizę.

W toku postępowania wojewoda bada, czy spełniamy wszelkie określone prawem wymogi do udzielenia nam wnioskowanego zezwolenia. Jeżeli zaistnieje chociażby jedna z przesłanek odmownych, organ odmawia udzielenie nam zezwolenia pobytowego. Zgodnie z prawem, udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy odmawia się cudzoziemcowi, gdy:

  • nie spełnia on wymogów udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na deklarowany cel pobytu lub okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, nie uzasadniają jego pobytu w Polsce przez okres dłuższy niż 3 miesiące lub
  • obowiązuje wpis danych cudzoziemca do wykazu cudzoziemców, których pobyt jest na terytorium Polski niepożądany, lub
  • jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu,
  • wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, lub
  • w postępowaniu w sprawie udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy:
  • złożył on wniosek zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub informacje, lub
  • zeznał on nieprawdę lub zataił prawdę albo podrobił lub przerobił dokument w celu użycia go jako autentycznego lub takiego dokumentu używał jako autentycznego, lub
  • zalega z uiszczeniem podatków, z wyjątkiem przypadków gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu, lub
  • nie zwrócił kosztów związanych z wydaniem i wykonaniem decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, które zostały pokryte z budżetu państwa, lub
  • złożył wniosek podczas nielegalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywa na tym terytorium nielegalnie, co nie dotyczy niektórych rodzajów zezwoleń na pobyt czasowy (np. małżeństwo z obywatelem polskim, zezwolenie na pobyt ze względu na okoliczności wymagające krótkotrwałego pobytu).

W przypadku decyzji odmownej, mamy prawo złożenia odwołania do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. (aby dowiedzieć się jak wygląda postępowanie odwoławcze, zapoznaj się z informacjami zawartymi w zakładce 'Postępowanie administracyjne').

Jeżeli decyzja odmowna stała się ostateczna, wojewoda lub Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców informuje organ Straży Granicznej, właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Informacja taka może stać się podstawą do wszczęcia postępowania o zobowiązanie do powrotu. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że cudzoziemiec jest zobowiązany opuścić terytorium Polski w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy stała się ostateczna, a jeżeli orzekał organ odwoławczy – od dnia, w którym decyzja została doręczona. Nie dotyczy to oczywiście sytuacji, gdy cudzoziemiec posiada inny dokument uprawniający go do pobytu w Polsce, np. w trakcie postępowania wyjechał z Polski i wrócił na podstawie wizy.

Koniecznie trzeba pamiętać, że zgodnie z nową ustawą, cudzoziemiec, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy, ma obowiązek zawiadomić wojewodę, który udzielił mu zezwolenia, w terminie 15 dni roboczych, o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia (np. jeżeli przestanę studiować, muszę zawiadomić o tym wojewodę). Jeżeli tego nie zrobimy, możemy liczyć się z odmową udzielenia kolejnego zezwolenia pobytowego, jeżeli nowy wniosek złożymy przed upływem roku od upływu okresu ważności poprzedniego zezwolenia.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

 

OKOLICZNOŚCI UZASADNIAJĄCE POBYT W POLSCE

Można powiedzieć, że praktycznie każda okoliczność może uzasadniać pobyt w Polsce. Prawo określa sytuacje, gdy przy spełnieniu określonych warunków organ, który rozpoznaje naszą sprawę obowiązany jest udzielić nam zezwolenia pobytowego oraz takie, gdy tylko może nam takiego zezwolenia udzielić. W zależności od tego, co jest podstawą naszego pobytu w Polsce, musimy spełnić nieco inne warunki. Zasadniczo, poza złożeniem kompletu dokumentów, które warunkują wszczęcie postępowania (tj. wniosku, kopii paszportu i fotografii), wymogiem udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy jest wykazanie miejsca zamieszkania, ubezpieczenia zdrowotnego oraz stabilnego i regularnego źródła dochodu lub środków na pobyt w Polsce. Dokumenty, o których mowa, gromadzone są w toku prowadzonego postępowania. Organ administracji będzie nas zatem wzywał do załączenia dokumentów, które są wymagane ze względu na okoliczności, na które powołaliśmy się we wniosku.

Do najczęściej powoływanych okoliczności należą:

  • praca w Polsce (informacje na ten temat znajdziesz w zakładce 'Praca'),
  • prowadzenie działalności gospodarczej (informacje na ten temat znajdziesz w zakładce 'Działalność gospodarcza'),
  • kształcenie się na studiach stacjonarnych (informacje na ten temat znajdziesz w zakładce 'Studia'),
  • małżeństwo z obywatelem polskim (informacje na ten temat znajdziesz w zakładce 'Małżeństwo'),
  • łączenie rodzin, które umożliwia cudzoziemcowi przebywającemu w Polsce wnioskowanie o udzielenie zezwolenia na pobyt członkom jego rodziny, pod warunkiem, że przebywa on:
    - na podstawie zezwolenia na pobyt stały,
    - na podstawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE,
    - w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy,
    - w związku z udzieleniem mu ochrony uzupełniającej,
    - co najmniej przez okres 2 lat na podstawie kolejnych zezwoleń na pobyt czasowy, w tym bezpośrednio przed złożeniem wniosku – na podstawie zezwolenia udzielonego na okres pobytu nie krótszy niż 1 rok,
    - na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu prowadzenia badań naukowych,
    - na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji,
    - w związku z udzieleniem zgody na pobyt ze względów humanitarnych;
    • Warunkiem uzyskania zezwolenia jest posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego, miejsca zamieszkania oraz źródła stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania cudzoziemców i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu (w chwili obecnej jest to kwota 514 zł na osobę w rodzinie);
  • na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na okoliczności wymagające krótkotrwałego pobytu, które wydawane jest w sytuacji, gdy:
    - cudzoziemiec jest zobowiązany do osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej, lub
    - obecności cudzoziemca w Polsce wymaga jego wyjątkowa sytuacja osobista, lub
    - obecności cudzoziemca w Polsce wymaga interes Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zezwolenie takie może zostać udzielone na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Nielegalny pobyt w Polsce nie stanowi samoistnego powodu do odmowy udzielenia zezwolenia.
  • ze względu na inne okoliczności, w tym najczęściej studia niestacjonarne, bycie absolwentem polskiej uczelni i poszukiwanie pracy, ale także pozostawanie w nieformalnym związku z obywatelem polskim i każda inna okoliczność, która uzasadnia nasz pobyt w Polsce powyżej 3 miesięcy;
  • ze względu na ochronę życia rodzinnego, która mieści się w ramach zezwoleń na pobyt czasowy wydawanych ze względu na inne okoliczności. Tego rodzaju zezwolenie udzielane jest w celu ochrony więzi o charakterze rodzinnym. Więzi te rozumiane są znacznie szerzej niż małżeństwo. Przeznaczone jest dla osób przebywających w Polsce nielegalnie;
  • w oparciu o ochronę praw dziecka, która jest podstawą ubiegania się o zezwolenie pobytowe, gdy wyjazd cudzoziemca z Polski naruszałby prawa dziecka, w stopniu istotnie zagrażającym jego rozwojowi psychofizycznemu. O ten typ pobytu mogą aplikować cudzoziemcy, którzy przebywają w Polsce nielegalnie.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.


ZEZWOLENIE NA POBYT STAŁY

Zezwolenie na pobyt stały jest formą bezterminowego pobytu. Zezwolenia takiego udziela się cudzoziemcowi, jeżeli:

  • jest dzieckiem cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, pozostającym pod jego władzą rodzicielską:

        - urodzonym po udzieleniu temu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, lub

        - urodzonym w okresie ważności zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego temu cudzoziemcowi, lub

  • jest dzieckiem obywatela polskiego pozostającym pod jego władzą rodzicielską, lub
  • jest osobą o polskim pochodzeniu i zamierza osiedlić się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na stałe, lub
  • pozostaje w uznawanym przez prawo polskie związku małżeńskim z obywatelem polskim przez co najmniej 3 lata przed dniem, w którym złożył wniosek i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nie krótszy niż 2 lata na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w związku z pozostawaniem w związku małżeńskim z obywatelem polskim lub w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy, ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt ze względów humanitarnych, lub
  • jest ofiarą handlu ludźmi i:
    - przebywał na terytorium Polski bezpośrednio przed złożeniem wniosku przez okres nie krótszy niż 1 rok na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy dla ofiar handlu ludźmi,
    - współpracował z organami ścigania,
    - ma uzasadnione obawy przed powrotem do państwa pochodzenia, potwierdzone przez prokuratora prowadzącego postępowanie w sprawie o przestępstwo handlu ludźmi;
  • bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Polski przez okres nie krótszy niż 5 lat na podstawie statusu uchodźcy, ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt ze względów humanitarnych (do okresów tych wlicza się okres pobytu cudzoziemca w Polsce w toku postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy, nawet jeżeli przebywał on w tym okresie w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców), lub
  • bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Polski przez okres nie krótszy niż 10 lat na podstawie zgody na pobyt tolerowany, chyba że pobyt tolerowany został udzielony z uwagi na niemożność wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu,
  • udzielono mu azylu, lub
  • posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium Polski na stałe.

Aby pobyt został uznany za nieprzerwany, żaden z pobytów poza Polską nie może być dłuższy niż 6 miesięcy i wszystkie pobyty nie mogą przekroczyć łącznie 10 miesięcy w badanych okresach. Pobyt poza Polską może być dłuższy niż wskazane okresy pod warunkiem, że przerwa była spowodowana:

  • wykonywaniem obowiązków zawodowych lub świadczeniem pracy poza terytorium Polski na podstawie umowy zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się w Polsce, lub
  • towarzyszeniem cudzoziemcowi, o którym mowa powyżej, przez jego małżonka lub małoletnie dziecko, lub
  • szczególną sytuacją osobistą wymagającą obecności cudzoziemca poza terytorium Polski i trwającą nie dłużej niż 6 miesięcy, lub
  • wyjazdem poza Polskę w celu odbycia praktyk lub uczestnictwa w zajęciach, przewidzianych w toku studiów w polskiej uczelni.

Ustawa o cudzoziemcach określa sytuacje, w których postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały nie może być wszczęte. Ma to miejsce wówczas, gdy cudzoziemiec:

  • przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
  • nielegalnie, lub
  • na podstawie wizy wydanej z uwagi na względy humanitarne, lub
  • na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu krótkotrwałego pobytu, lub
  • na podstawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, lub
  • jest zatrzymany, umieszczony w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców lub stosuje się wobec niego środek zapobiegawczy w postaci zakazu opuszczania kraju, lub
  • odbywa karę pozbawienia wolności lub jest tymczasowo aresztowany, lub
  • został zobowiązany do powrotu i nie upłynął jeszcze termin dobrowolnego powrotu określony w decyzji w tej sprawie, także w przypadku przedłużenia tego terminu, lub
  • jest obowiązany opuścić terytorium Polskiej w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji odmownej w sprawie uzyskania zezwolenia pobytowego, lub
  • przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, lub
  • nie złożył odcisków linii papilarnych w celu wydania karty pobytu, choć był do tego zobowiązany.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały składa się na urzędowym formularzu do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu. Wniosek należy złożyć osobiście, nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu w Polsce. Jeżeli wniosek nie zostanie złożony osobiście, wojewoda wezwie do osobistego stawiennictwa w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały należy uzasadnić. Wniosek taki zawiera oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe. Składając wniosek należy przedstawić ważny dokument podróży, a w sytuacjach szczególny, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający tożsamość.

Do wniosku dołącza się: 

  • aktualne fotografie;
  • dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na pobyt stały.

Jeżeli termin na złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki te zostały uzupełnione w terminie (brak formalny to niekompletnie wypełniony wniosek, brak zdjęć lub dokumentu podróży), wojewoda umieszcza w dokumencie podróży cudzoziemca odcisk stempla potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, a jego pobyt w Polsce uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały stanie się ostateczna. Należy pamiętać, że stampila, o której mowa, legalizuje pobyt wyłącznie na terytorium Polski. Nie uprawnia ona do podróżowania po krajach Unii Europejskiej. Jeżeli w czasie trwania postępowania zdecydujemy się na wyjazd do kraju, z którego pochodzimy, stampila nie pozwoli nam wrócić do Polski, chyba że posiadamy inny dokument uprawniający nas do pobytu w Polsce. Jeżeli takiego dokumentu nie posiadamy, będziemy musieli ubiegać się o wizę.

W toku postępowania wojewoda bada, czy spełniamy wszelkie określone prawem wymogi do udzielenia nam wnioskowanego zezwolenia. W sytuacji, gdy staramy się o pobyt stały z uwagi na pozostawanie w związku małżeńskim, organ bada, czy małżeństwo nie zostało zawarte w celu obejścia przepisów ustawy o cudzoziemcach (więcej informacji na ten temat znajdziesz w zakładce 'Małżeństwo').

Jeżeli zaistnieje chociażby jedna z przesłanek odmownych, organ odmawia udzielenie nam zezwolenia pobytowego. Zgodnie z prawem, udzielenia zezwolenia na pobyt stały odmawia się cudzoziemcowi, gdy:

  • nie spełnia on wymogów warunkujących udzielenie tego zezwolenia, lub
  • obowiązuje wpis jego danych do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Polski jest niepożądany, lub jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, lub
  • wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, lub
  • wymaga tego interes Polski, lub
  • podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie przez niego związku małżeńskiego z obywatelem polskim, a związek małżeński został zawarty w celu obejścia niniejszej ustawy, lub
  • w postępowaniu w sprawie udzielenia mu tego zezwolenia:
    - złożył on wniosek o udzielenie zezwolenia zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub informacje, lub
    - zeznał on nieprawdę lub zataił prawdę albo podrobił lub przerobił dokument w celu użycia go jako autentycznego lub takiego dokumentu używał jako autentycznego, lub
    - zalega z uiszczeniem podatków, z wyjątkiem przypadków gdy uzyskał on przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu, lub
    - nie zwrócił kosztów związanych z wydaniem i wykonaniem decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, które zostały pokryte z budżetu państwa.

W przypadku decyzji odmownej, mamy prawo złożenia odwołania do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. (aby dowiedzieć się jak wygląda postępowanie odwoławcze, zapoznaj się z informacjami zawartymi w zakładce 'Postępowanie administracyjne'). 

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.


ZEZWOLENIE NA POBYT REZYDENTA DŁUGOTERMINOWEGO UE

Zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE, podobnie jak zezwolenie na pobyt stały, jest zezwoleniem bezterminowym. Jest udzielane cudzoziemcowi, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej legalnie i nieprzerwanie co najmniej przez 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku i spełnia łącznie następujące warunki:

  • posiada źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu (aktualnie należy wykazać kwotę 634 zł miesięcznie w przypadku osoby samotnej i kwotę 514 zł na osobę w rodzinie) przez okres 3 lat poprzedzających złożenie wniosku;
  • posiada ubezpieczenie zdrowotne.

Do okresu wymaganego do uzyskania zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego nie zalicza się pobytu cudzoziemca:

  • przebywającego na podstawie wizy wydanej ze względów humanitarnych,
  • w okresie jego nauki w Polsce (należy pamiętać, że studia niestacjonarne traktowane są jako nauka);
  • który został zobowiązany do powrotu i nie upłynął jeszcze termin dobrowolnego powrotu określony w decyzji w tej sprawie, także w przypadku przedłużenia tego terminu;
  • który jest obowiązany opuścić Polskę w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji odmownej w sprawie udzielania zezwolenia pobytowego w Polsce;
  • będącego członkiem misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego państwa obcego;
  • przebywającego na podstawie zezwolenia wydanego w celu krótkotrwałego pobytu;
  • w toku postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy, w przypadku gdy postępowanie to zakończyło się odmową nadania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej;
  • na podstawie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego.

Do okresu pobytu w Polsce warunkującego uzyskanie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego zalicza się:

  • łączny okres legalnego pobytu na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli cudzoziemiec przebywał legalnie i nieprzerwanie co najmniej przez 5 lat na podstawie "Niebieskiej Karta UE", w tym co najmniej 2 lata przebywał na terytorium Polski na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji (dotyczy to 2 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku);
  • cały okres pobytu w Polsce w toku postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy, jeżeli przekroczył on 18 miesięcy;
  • połowę okresu pobytu na terytorium Polski:
  • na podstawie wizy wydanej w celu odbywania studiów stacjonarnych,
  • na podstawie wizy udzielonej w celu szkolenia zawodowego, lub
  • na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach stacjonarnych,
  • na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu odbywania szkolenia zawodowego, lub
  • w toku postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy.

Aby pobyt został uznany za nieprzerwany, żaden z pobytów poza Polską nie może być dłuższy niż 6 miesięcy i wszystkie pobyty nie mogą przekroczyć łącznie 10 miesięcy w badanych okresach. Pobyt poza Polską może być dłuższy niż wskazane okresy pod warunkiem, że przerwa była spowodowana:

  • wykonywaniem obowiązków zawodowych lub świadczeniem pracy poza terytorium Polski na podstawie umowy zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się w Polsce, lub
  • towarzyszeniem cudzoziemcowi, o którym mowa powyżej, przez jego małżonka lub małoletnie dziecko, lub
  • szczególną sytuacją osobistą wymagającą obecności cudzoziemca poza terytorium Polski i trwającą nie dłużej niż 6 miesięcy, lub
  • wyjazdem poza Polskę w celu odbycia praktyk lub uczestnictwa w zajęciach, przewidzianych w toku studiów w polskiej uczelni.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE składa się na urzędowym formularzu do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu. Wniosek należy złożyć osobiście, nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu w Polsce. Jeżeli wniosek nie zostanie złożony osobiście, wojewoda wezwie do osobistego stawiennictwa w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta należy uzasadnić. Wniosek taki zawiera oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe. Składając wniosek należy przedstawić ważny dokument podróży oraz tytuł prawny do lokalu (za tytuł prawny do lokalu nie uznaje się umowy użyczenia, chyba że użyczającym jest rodzic, dziecko, małżonek, rodzice małżonka lub rodzeństwo cudzoziemca). W sytuacjach szczególnych, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający tożsamość. Do wniosku dołącza się:

  • aktualne fotografie;
  • dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego.

Jeżeli termin na złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki te zostały uzupełnione w terminie (brak formalny stanowi niekompletnie wypełniony wniosek, brak zdjęć lub dokumentu podróży), wojewoda umieszcza w dokumencie podróży cudzoziemca odcisk stempla potwierdzającego złożenie wniosku, a jego pobyt w Polsce uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta stanie się ostateczna. Należy pamiętać, że stampila, o której mowa, legalizuje pobyt wyłącznie na terytorium Polski. Nie uprawnia ona do podróżowania po krajach Unii Europejskiej. Jeżeli w czasie trwania postępowania zdecydujemy się na wyjazd do kraju, z którego pochodzimy, stampila nie pozwoli nam wrócić do Polski, chyba że posiadamy inny dokument uprawniający nas do pobytu w Polsce. Jeżeli takiego dokumentu nie posiadamy, będziemy musieli ubiegać się o wizę.

Zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE odmawia się jeżeli:

  • cudzoziemiec nie spełnia wymogów warunkujących udzielenie tego zezwolenia, lub
  • wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

W przypadku decyzji odmownej, mamy prawo złożenia odwołania do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. (aby dowiedzieć się jak wygląda postępowanie odwoławcze, zapoznaj się z informacjami zawartymi w zakładce 'Postępowanie administracyjne').

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

Skomentuj

Witam, jak mozemy umotywowac we wniosku przybycie i pobyt w Polsce mojej tesciowej i matki mojego meza? Ona nie bedzie pracowac, a ze wzgledu na rodzine ona sie nie lapie, bo tylko wspolmalzonek i dziecko traktowani sa jako rodzina
Dzien dobry, Jestem w zwiazku z osoba ubiegajaca sie o karte pobytu natomiast nie wiadomo, czy on ja uzyska. Jesli nie, chcielibysmy zlozyk kolejny wniosek ze względu na inne okoliczności, pozostawanie w nieformalnym związku z obywatelem polskim, czy we wniosku powinnismy podac jakies paragrafy i mozemy liczyc na to, ze bez zawierania zwiazku malzenskiego (bo nie chcemy brac slubu tylko z tego wzgledu) uda nam sie uzyskac dla niego karte pobytu?
Dzień dobry, We wrześniu złożyłam dokumenty na kartę tymczasowego pobytu ze względu na ukończenia polskiej uczelni. Za dokument potwierdzający źródło dochodu przedstawiłam z banku dokument o wysokości salda na rachunku po czym wypłaciłam pieniądze. Teraz Pani z urzędu mówi, że tego za mało i że jest potrzebna historia za ostatni pół roku. Jeżeli ja miałam tylko tą wpłatę i wypłatę, jeden przelew i teraz znowu wpłacę pieniądze czy to będzie historia rachunku? Dziękuję za odpowiedź.
odmówiono schorowanej starszej kobiecie, która ma 77 lata, ktora nie ma nikogo i niczego w swoim ojczystym kraju i chciała przeżyć swoje życie razem z rodzina. Przebywa nieprzerwane w Polsce ponad 10 lat na podstawie łączenie rodzin, bo chce byc z swoimi dziećmi i wnuczat i cieszyć się, że w końcu są razem. Pomimo , że dzieci mają obywatelstwo polskie, wnuczki rowniez, to urzedniczka, stwierdzila, że nie musi rozpatrywać inne okoliczności, które uzasadniaja jej pobyt w Polsce , lecz musi odmówić, ponieważ starsza Pani powinna znać prawo administracyjne, jak również języka polskiego na tyle, żeby zrozumieć nawet języka urzędowego , bo wtedy mogła sobie śledzić zmiany w ustawie a co więcej , że pomimo na swoje lata musi być zdrowa jak 18 latka, bo wtedy zamiast leczyć się w szpitalach, i walczyć o zdrowiu i zycia, to moglaby pilnować terminu 15 dniowego i poinformować Urząd o o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia. Jakie z tego wnioski?
odmówiono schorowanej starszej kobiecie, która ma 77 lata, ktora nie ma nikogo i niczego w swoim ojczystym kraju i chciała przeżyć swoje życie razem z rodzina. Przebywa nieprzerwane w Polsce ponad 10 lat na podstawie łączenie rodzin, bo chce byc z swoimi dziećmi i wnuczat i cieszyć się, że w końcu są razem. Pomimo , że dzieci mają obywatelstwo polskie, wnuczki rowniez, to urzedniczka, stwierdzila, że nie musi rozpatrywać inne okoliczności, które uzasadniaja jej pobyt w Polsce , lecz musi odmówić, ponieważ starsza Pani powinna znać prawo administracyjne, jak również języka polskiego na tyle, żeby zrozumieć nawet języka urzędowego , bo wtedy mogła sobie śledzić zmiany w ustawie a co więcej , że pomimo na swoje lata musi być zdrowa jak 18 latka, bo wtedy zamiast leczyć się w szpitalach, i walczyć o zdrowiu i zycia, to moglaby pilnować terminu 15 dniowego i poinformować Urząd o o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia. Jakie z tego wnioski?

Projekt ‘MIEJSKI SYSTEM INFORMACYJNY I AKTYWIZACYJNY DLA MIGRANTÓW’ jest współfinansowany z Programu Krajowego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW realizowany był w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Projekt LOKALNE POLITYKI MIGRACYJNE - MIĘDZYNARODOWA WYMIANA DOŚWIADCZEŃ W ZARZĄDZANIU MIGRACJAMI W MIASTACH był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt ‘WARSZAWSKIE CENTRUM WIELOKULTUROWE’ był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW Projekt realizowany był przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej.