Dodał: |
Aktualizacja: |
Oceń: 0 0

Według polskiego prawa wszystkie dzieci od 6 do 18 roku życia muszą pobierać edukację. Obowiązkiem tym objęte są również dzieci cudzoziemskie, niezależnie od tego jak długo przebywają w Polsce oraz jaki jest status ich pobytu w tym kraju. Dzieci o nieuregulowanym pobycie również mają prawo do nauki w Polsce.

Dziecko może uczęszczać do szkoły publicznej, w której nauka odbywa się bezpłatnie bądź prywatnej, gdzie pobierana jest opłata za kształcenie. W przypadku publicznych szkół podstawowych i gimnazjalnych obowiązuje rejonizacja, tzn. że osoby zamieszkałe na danym obszarze są przypisane do konkretnej placówki szkolnej. Chcąc zapisać dziecko do szkoły spoza rejonu, należy uzyskać zgodę dyrekcji wybranej placówki (najczęściej pisząc podanie i oczekując na decyzję), co nie jest trudne.

Aby zapisać dziecko do szkoły podstawowej bądź gimnazjalnej, trzeba powziąć poniższe działania:

  • dowiedzieć się, która placówka jest właściwa ze względu zamieszkania, tzn. w której placówce dzieci zamieszkałe pod danym adresem będą miały pierwszeństwo przyjęcia (taką informację można uzyskać w wydziale edukacji urzędu miasta/gminy lub w jakimkolwiek szkole danego typu w tej miejscowości) lub zdecydować, w której innej szkole chciałoby się kształcić dziecko;
  • udać się do danej placówki i wyrazić chęć zapisania do niej dziecka;
    wypełnić formularz i/lub napisać podanie z prośbą o przyjęcie dziecka do szkoły;
    oczekiwać na decyzję/potwierdzenie zapisu.

Jeśli dziecko dopiero rozpoczyna swoją edukację idąc do pierwszej klasy szkoły podstawowej, przebieg zapisu jest prosty i kończy się wraz z potwierdzeniem przyjęcia do szkoły. Natomiast w przypadku dzieci starszych, kontynuujących swoje kształcenie, sytuacja jest nieco bardziej skomplikowana, gdyż należy zaklasyfikować je do odpowiedniego etapu edukacji (typ szkoły – podstawowa, gimnazjalna, ponadgimnazjalna oraz klasa) poprzez ustalenie poziomu ich wiedzy i umiejętności.

Stan wiadomości posiadanych przez dziecko ustala się:
okazując dokument potwierdzający ukończenie szkoły lub danego etapu kształcenia w kraju, z którego migrował (może to być np. świadectwo ukończenia klasy), albo jakikolwiek inny dokument, który by poświadczał o liczbie lat edukacji, którą odbył obcokrajowiec (gdy takiej informacji nie da się uzyskać z dokumentów, rodzice/opiekunowie dziecka poręczają o tym wypisując odpowiednie oświadczenie);
przeprowadzając rozmowę klasyfikującą (w sytuacji, kiedy cudzoziemiec nie jest w stanie przedstawić wyżej wymienionych świadectw). Rozmowa taka jest prowadzona przez dyrekcję szkoły w języku, którym włada obcokrajowiec (jeśli dyrekcja nie zna tego języka, organizuje tłumacza na tę okoliczność).
W przypadku aplikowania do szkoły/klasy o określonym profilu (np. sportowym, artystycznym czy językowym), procedura zapisu obejmuje także adekwatne testy, które dziecko musi przejść, by się do niej dostać (takie same zasady obowiązują wszystkich ubiegających się niezależnie od obywatelstwa).

Skomentuj

Projekt ‘MIEJSKI SYSTEM INFORMACYJNY I AKTYWIZACYJNY DLA MIGRANTÓW’ jest współfinansowany z Programu Krajowego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW realizowany był w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Projekt LOKALNE POLITYKI MIGRACYJNE - MIĘDZYNARODOWA WYMIANA DOŚWIADCZEŃ W ZARZĄDZANIU MIGRACJAMI W MIASTACH był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt ‘WARSZAWSKIE CENTRUM WIELOKULTUROWE’ był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW Projekt realizowany był przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej.